Voorjaars weekend Westerbroek 23-25 mei 2008
ER GAAT NIETS BOVEN GRONINGEN
Maar goed, daar gaat het nu niet om. Het gaat over de gezellige meeting van Borgward vrienden onder elkaar. Het treffen werd georganiseerd en uitgezet door onze voorzitter Bert Haan en zijn lieftallige echtgenote Ria. Beide Groningen kenners.
In eerste instantie zouden wij, Elly en Joop niet gaan.
De afstand, ruim 300 km., vonden we te ver om daar met onze Isabella heen te gaan. Echter wat gebeurd? Een paar dagen voor de meeting belt Peter Otte ons op om samen op te rijden, zoals vaker gedaan. We vertelde dat we niet gingen om reden dat..... Jammer zei hij. Belt hij later weer op; Joop, als we beide auto's nu eens op een ambulance zetten, wil je dan mee? Eerst vonden we dit bezwaarlijk ,maar stemde later toch in met dit plan.
Met een paar, koffie- en sanitairestops bereikten wij Westerbroek en werden aldaar gezellig ontvangen door de bestuursleden en andere leden.
feerderij: Koning Special Repairs geheten in Veendam.
Een mooi, modern bedrijf gespecialiseerd o.a. in het stofferen van oldtimers. We werden ontvangen met koffie en cake. Ik sprak daar met de oprichter, de ouwe Koning zo gezegd, die een mooi Renault bestelautootje bezit van mijn geboorte jaar; 1933. Nee, hij wou hem absoluut niet verkopen! Vond ik flauw.
Tjonge, wat is daar nog een ruimte! Bossen en velden in overvloed, soms bij het kale af.
Als geboren randstadstedelingen wilden wij er direct parkeerplaatsen van maken. Maar ja, waarvoor eigenlijk, er is niets te doen. Er zou wat meer industrie moeten komen. Alleen, welke ondernemer wil daar naar toe, ver van de havens en vliegvelden in het westen van het land. Dan maar liever in de hoogte bouwen, dringen en in de files staan.
In ieder geval hebben Bert en Ria ons een prachtig stuk natuur laten zien. Over leuke landelijke weggetjes en door mooie dorpjes waar we welhaast door iedere inwoner vrolijk werden begroet, hoe zo, stugge Grunningers?
Of had Bert dit zo geregeld?
Daarin woonde Hugo, de laatste, kluizenaar, hermatiet en monnik van Nederland. Hij vertelde ons veel over zijn bestaan in eenzaamheid. Hij was een goede spreker.
Begon zijn dag om half vijf met bidden en dat gaat zo de hele dag door. Daar tussen door verzorgt hij het huishouden, schildert etc. etc.
Het was zeer indrukwekkend en vele verlieten dan ook het heiligdom zéér onder de indruk.
Elly en vele anderen staken in de kerk nog een kaarsje op. Veel heeft het ons niet geholpen want buiten gekomen wou onze auto niet starten!
Dankzij de technische dienst o.l.v Evert Toxopeus draaide Isabella weer dat het een lieve lust was.
Vele onderons dachten dat we daar een lunch zouden krijgen, wij ook. Bijna iedereen had honger, nou ja, trek. Mis dus, geen lunch. Toch was dit eigen schuld.
's Morgens was dit verteld en aangeraden werd toen wat van het ontbijtbuffet mee te nemen voor 's middags. Slechts enkelen hadden dit gedaan. Wij kochten een tussendoortje om de ergste trek wat te stillen. Daar het zo mooi zonnig weer was gingen er mensen heerlijk buiten zitten, naakt in de zon. Nou ja, naakt. Met ontbloot bovenlijf en in bh dan. Maar genoeg om me te laten schrikken! En n.b. ik ben wel wat gewend hoor.
Uiteraard mochten we van de producten proeven die daar gebrouwen worden. In minuscule glaasje kregen we een drietal soorten voorgeschoteld.
Allereerst een braamwijn, daarna een peterseliewijn en tot slot een aardbeienwijn. Gelukkig was er geen spruitjeswijn. Als toch al niet drinker vond ik er niets aan en ik kreeg het gevoel dat al m'n tanden en kiezen er los van gingen zitten. Anderen vonden het wel lekker, toch?
Elly nam als toetje een brandnetelwijn en vond het een goed aperitief. Ik dacht dat het prikkelend zou werken maar daar heb ik niets van gemerkt!
De rit is goed verlopen. Ja, natuurlijk vielen er "gaten" en sommige waren de weg goed kwijt! Dit was echt niet nodig want we hadden een uitstekende route beschrijving mee gekregen van de uitzetter.
Teun is echt een pechvogel want op 27 januari jl op weg naar de nieuwjaarsborrel in Herveld, weet u nog wel; van de boerenkool met worst, woei de linnenkap van zijn VW Kübelwagen van 1973, in flarden! Teun, pechvogel van de club?
Het venijn van de rit zat in de staart. 's Avonds, voor de feestelijke dis, konden we een schatting doen van het aantal kilometers die de rit lang was. 3 equipes hadden het juiste aantal ingevuld t.w. Oda van de Ameele/Pim van der Velden, Vincent van der Velde/met zijn zus Julia en de gebroeders Bil. Na loting wonnen laatstgenoemde de fles wijn (van de boerderij) de juiste afstand was exact 106 km. Mij leek het wel 601 km!
Inmiddels had Peter onze bolides weer op de ambulance gereden en wilde ik nog een stel achterlichtglazen kopen in het winkeltje van ons Duitse lid Udo. Helaas, te laat! Ze waren reeds uitverkocht.
Hij had vele mooie onderdelen en hij heeft vast goede zaken gedaan in
Westerbroek.
Peter zat intussen op de bok te wachten om ons naar huis te brengen. Vanaf deze plaats wil ik
Peter en Marja Otte bedanken voor hun inzet om ons op deze manier mee te nemen. Hulde!
Ook dank aan Bert en Ria Haan die ons het weekend zo aangenaam mogelijk hebben gemaakt.
Verder dank aan alle aanwezige leden, die met z'n allen voor een gezellig weekend zorgden.
Joop sluis.